Რა ნიშნავს სატვირთო გადაზიდვის პირობებში CIF?

CIF არის ინკოტერმსი, რომელიც ნიშნავს Ღირებულებას, დაზღვევას და სატრანსპორტო საფასურს . ამ შეთანხმების ფარგლებში გაყიდვის მხარე იძენს პასუხისმგებლობას ამ სამი კომპონენტის მიმართ. საერთაშორისო ოპერაციებში გაყიდვის მხარე ასრულებს ექსპორტის პროცესს და მოწყობილეობას სატრანსპორტო მიმართულებით დანიშნულების პორტამდე, მათ შორის ტვირთის დაზღვევას მთელი მოგზაურობის განმავლობაში.

CIF პირობების ფარგლებში ტვირთის გადაცემის რისკი გადაიდება მას შემდეგ, რაც ტვირთი უსაფრთხოდ ჩაიტვირთება სასტუმრო გემზე. თუმცა, გაყიდვის მხარე მაინც პასუხისმგებელია სატრანსპორტო საფასურის გადახდის და სატრანსპორტო დაზღვევის მოწყობილეობის უზრუნველყოფის მიმართ. ეს ნიშნავს, რომ გაყიდვის მხარე იძენს პასუხისმგებლობას ტვირთის გადაყვანასთან დაკავშირებული ყველა ხარჯის მიმართ მის დანიშნულების პორტამდე ჩამოსვლამდე. შეძენის მხარე კი იძენს იმპორტის პროცესზე კონტროლს — ასრულებს სასაზღვრო გასასვლელს და აფარებს ხარჯებს ტვირთის საბოლოო დანიშნულების ადგილამდე გადაყვანის მიმართ.

Მნიშვნელოვანია აღინიშნოს, რომ CIF პირობები მოქმედებენ მხოლოდ ზღვის ან შიდა წყალგზების გადაცემებზე. მიუხედავად იმისა, რომ ის ხშირად გამოიყენება სრული კონტეინერული ტვირთების (FCL) შემთხვევაში, იგი შეიძლება გამოყენებულ იქნას ასევე ნაკლები ვიდრე კონტეინერული ტვირთების (LCL) შემთხვევაში.

Ყიდვის და გაყიდვის მხარეების პასუხისმგებლობა CIF პირობების შემთხვევაში

Მოდით, დავყოთ CIF შეთანხმებაში ორივე მხარის კონკრეტული ვალდებულებები.

Გაყიდვის მხარის პასუხისმგებლობები

Როდესაც გაყიდვის მხარე სთავაზობს CIF პირობებს, ის ვალდებულდება მართვას ექსპორტისა და გადაცემის პროცესს მანამ, სანამ საქონელი არ ჩაიტვირთება სასტუმრო გემზე. ამ მომენტიდან ყიდვის მხარე იღებს პასუხისმგებლობას ტვირთის შესახებ, მათ შორის იმპორტის პროცედურები და საბოლოო მიწოდება.

Გაყიდვის მხარის ვალდებულებები გაცილებით მეტია, ვიდრე უბრალოდ საქონლის გემზე ჩატვირთვა. ისინი მოიცავს:

· ექსპორტის შეფუთვა: Საქონლის სწორად შეფუთვასა და ექსპორტის სტანდარტების შესაბამად ნიშნვას, მათ შორის ექსპორტირებადი ქვეყნის მიერ მოთხოვნილი ნებისმიერი ნიშნები.

· ჩატვირთვის ხარჯები: Ყველა ხარჯის დაფარვას, რომელიც დაკავშირებულია საქონლის გაყიდვის მხარის საწყობში დაწყებული პირველადი გადამზიდავზე ჩატვირთვასთან.

· მიწოდება ნავსადგურში: Გაყიდვის საწარმოს საწყობიდან ჩატვირთვის ნავსადგურამდე ტრანსპორტირების მოწყობილობის მოწყობა და გადახდა.

· ექსპორტის საბაჟო გადასახადები, გადასახადები და საბაჟო გასასუფთავებლად: Ყველა ექსპორტის ფორმალობების მოწყობა, ჩათვლის საბაჟო საკომისიებს, საბაჟო გადასახადებს და ნებისმიერ შემოწმებებს. გაყიდვის საწარმო იძლევა საბაჟო შემოწმების გამო წარმოშობილი დამატებითი საკომისიების ხარჯებს.

· საწყისი ტერმინალის საფასურები: Ჩატვირთვის ნავსადგურში მომსახურების საკომისიების გადახდა.

· ტვირთის გემზე ჩატვირთვა: Ტვირთის გემზე ჩატვირთვასთან დაკავშირებული ხარჯების დაფარვა.

· გადამზიდავის საფასურები: Ჩატვირთვის ნავსადგურიდან დანიშნულების ნავსადგურამდე ზღვის გადაზიდვის საკომისიების გადახდა.

· დაზღვევა: Დაზღვევის პოლისის შეძენა და გადახდა სატვირთო გადაზიდვის დასაცავად მისი დანიშნულების პორტამდე.

Ყიდვის მხარის ვალდებულებები

Როგორც კი საქონელი გემზე ჩაიტვირთება, რისკი და პასუხისმგებლობა გადაეცემა ყიდვის მხარეს. ყიდვის მხარის ვალდებულებები მოიცავს:

· დანიშნულების ტერმინალის საკომისიოები: Დანიშნულების პორტში მომსახურების საფასურების დაფარვა, რომელსაც ასევე აღნიშნავენ როგორც დანიშნულების მომსახურების საფასურებს (DTHC).

· მიწოდება საბოლოო დანიშნულების ადგილზე: Ტრანსპორტირების მოწყობილობის მოწყობა და გადახდა პორტიდან საბოლოო მიწოდების მისამართამდე.

· დანიშნულების ადგილზე გაშენება: Ჩასვლის შემდეგ საქონლის გატვირთვასთან დაკავშირებული ნებისმიერი ხარჯების დაფარვა.

· შემოტანის მოსაკრებლები, გადასახადები და საზღვარგარეული გასასუფთავებლად საჭიროებული პროცედურები: Ყველა იმპორტის მოთხოვნილების მართვა, ჩათვლის საზღვარგარეული გასასუფთავებლად გადაცემას, გადასახადებს და საკონტროლო გადასახადებს. ყიდვის მომხმარებელი ასევე პასუხისმგებელია იმპორტის დროს წარმოშობილი ნებისმიერი პრობლემების გადაჭრაზე, მაგალითად, საზღვარგარეული შემოწმებებზე.

Ყიდვის მომხმარებლის უპირატესობები და ნაკლოვანებები

Უპირატესობები

· გამყიდველი აფარებს სრულად ტრანსპორტირების და ექსპორტის ხარჯებს საწარმოო ქვეყანაში. ეს განსაკუთრებით სასარგებლოა იმ მომხმარებლებისთვის, რომლებიც არ იცნობენ საწარმოო ქვეყანას ან არ გააჩნიათ ადგილობრივი კონტაქტები, რადგან ეს მინიმიზაციას ახდენს მომხმარებლის საწყის რისკს და ლოგისტიკურ ტვირთს.

· CIF-ის პირობებში გამყიდველი უნდა უზრუნველყოს საქონლის ექსპორტის მოთხოვნილებების შესრულება. ეს განსაკუთრებით სასარგებლოა შეზღუდული ან საშიში საქონლის გადაცემის დროს, ასევე მაშინ, როდესაც საქონელი მოიძიება იმ ქვეყნებიდან, სადაც რეგულაციები რთულია ან ცუდად დოკუმენტირებული.

· გამყიდველის მიერ მიწოდებული დაზღვევა შეიძლება დახმაროს გადატანის დროს წარმოშობილი პრობლემების გამო მომხმარებლის ზარალის შემცირებაში, მაგალითად, პირატობის, არასასურველი ამინდის ან სხვა მითითებული საფრთხეების შემთხვევაში.

· შეძენის მომხმარებლებს, რომლებსაც უკვე არსებობს ურთიერთობები მესამე პირის ლოჯისტიკური მომსახურების მიმწოდებლებთან (3PL) იმპორტისა და სამშობლო ტრანსპორტირების მიზნით, შეუძლიათ ამ რესურსების გამოყენება საწარმოო ქვეყანაში ახალი პარტნიორების ძებნის გარეშე.

Ნებარი

· მომხმარებელი იღებს სრულ რისკს მას შემდეგ, რაც საქონელი ჩაიტვირთება გემზე. ტრანსპორტირების დროს წარმომავალი ნებისმიერი პრობლემა ხდება მომხმარებლის პასუხისმგებლობის სფეროში.

· იმპორტის საბაჟო და გადასახადები გამოითვლება არ მხოლოდ პროდუქტის ღირებულებაზე, არამედ ასევე ტრანსპორტირებისა და დაზღვევის საფასურზე, რომლებიც შედიან გადაცემული საქონლის გამოცხადებულ ღირებულებაში. ეს შეიძლება გამოიწვიოს იმპორტის ხარჯების გაზრდა.

· გავრცელებული შეცდომაა CIF-ის მოცულობის არასწორად გაგება. ზოგიერთი მიმწოდებელი აღწერს მას როგორც «უფასო ტრანსპორტირებას», რაც მომხმარებლებს აიძულებს დასკვნა გააკეთონ, რომ მიწოდება ხდება მისამართის კონკრეტულ ადგილზე (door-to-door). სინამდვილეში კი CIF მოიცავს მხოლოდ მიწოდებას დანიშნულების პორტში. ამ ფაქტის გარეშე მომხმარებლები შეიძლება განიცადონ გაუთვალისწინებელი ხარჯები და ლოჯისტიკური სირთულეები საქონლის პორტიდან აღების დროს.

· ყიდვის მომხმარებლები, რომლებიც გადაზიდვის მართვას მოუთხოვენ გამყიდველს, შეიძლება შეხვდენენ გადაჭარბებულ ხარჯებს, რადგან გამყიდველები შეიძლება აირჩიონ უფრო იაფი გადაზიდვის კომპანიები ან დაამატონ დამალული კომისიები.

· გამყიდველები ხშირად ირჩევენ ყველაზე იაფ გადაზიდვის მეთოდებს, რაც შეიძლება გამოიწვიოს გრძელი გადაზიდვის ხანგრძლივობა და შესაძლო დაყოვნებები.

· გადაზიდვის მომსახურების მიერ დაწესებული დანიშნულების ადგილზე მომსახურების საფასურები (DTHC) შეიძლება გადაჭარბებული იყოს, რადგან მომხმარებლებს შეძლებისდაგვარად არ აქვთ შესაძლებლობა ამ საფასურების თავიდან აცილების.

· ტვირთის დაზიანების შემთხვევაში დაზღვევის მოთხოვნები შეიძლება გართულდეს. რადგან გამყიდველი ხშირად არის დაზღვევის პოლისის სარგებლობის მიმღები, მომხმარებლებს შეიძლება რთული გახდეს ზარალის აღდგენა, განსაკუთრებით იმ შემთხვევაში, თუ გადახდა უკევე განხორციელდა გამყიდველს.

· გამყიდველებს შეიძლება არ ჰქონდეს კონკრეტული შემოტანის მოთребების შესახებ საკმარისი ცოდნა, მაგალითად, აშშ-ის შემოტანის უსაფრთხოების ფაილი (ISF). ამ ვალდებულებების უგულებელყოფა შეიძლება მომხმარებლისთვის მნიშვნელოვანი ჯარიმების მიზეზი გახდეს — მაგალითად, ISF-ის შეუსრულებლობის გამო აშშ-ის საზღვარგარეთის და სამარშუტო დაცვის სამსახურის მიერ 5000 აშშ დოლარის ჯარიმა.

Როდის უნდა გამოვიყენოთ CIF შეთანხმება?

· CIF შეთანხმება უნდა გამოყენებული იყოს მხოლოდ ზღვის ან შიდა წყლის გზების გადაზიდვების შემთხვევაში.

· ეს შეიძლება იყოს შემომავალი ვაჭრობის სფეროში ახალი ყიდვის მომხმარებლებისთვის შესატყობარო ვარიანტი, რადგან ეს საშუალებას აძლევს მათ შემომავალი პროცესის გაგებაზე კონცენტრირებას ექსპორტის ლოგისტიკის მართვის გარეშე.

· თუმცა, ყიდვის მომხმარებლებმა უნდა იცოდნენ, რომ CIF ხშირად აღმოჩნდება უფრო მაღალი საერთო ღირებულებით, ვიდრე საკუთარად შეკეთებული სატვირთო გადამზიდავის დახმარებით სატვირთო გადაცემის მოწყობილობის მოწყობა. ხარჯეფექტური და ეფექტური სატვირთო გადაცემის მიზნით, სატვირთო გადამზიდავთან პირდაპირი თანამშრომლობა საერთოდ რეკომენდება.